Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 15 Δεκεμβρίου 2019
Τουρισμός - Σύγχρονη Ζωή Οργανισμοί Δ.Ε.Υ.Α.Λ. Λάρισα

Μετοχή Ε.Υ.Η.Λ. (19 Αυγούστου 1929)
Υδατόπυργος (1929)
(Φωτογραφία: Αρχείο Δ.Ε.Υ.Α.Λ.)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Κοινωνική Πολιτική
Επιστήμες
Αθλητισμός
Δ.Ε.Υ.Α.Λ.
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Δ.Ε.Υ.Α.Λ.: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

16/11/2008
Το ιστορικό της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Λάρισας από το 1881 ως το 1939

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Η ιστορία και η σημερινή παρουσία της Δ.Ε.Υ.Α.Λ. στην υπηρεσία των τομέων της ύδρευσης, αποχέτευσης και του περιβάλλοντος, στην πόλη της Λάρισας, στηρίζεται σε μια μακρόχρονη διαδρομή, η οποία ξεκινάει απ’ τις αρχές του περασμένου αιώνα έως σήμερα.

Η Λάρισα εδώ και χιλιάδες χρόνια λόγω της θέσης της κοντά στον Πηνειό, συνέδεσε την ιστορία της με το ποτάμι, ιδιαίτερα για την ύδρευση και την άμυνα της. Σε όλους τους αιώνες το νερό ήταν, για την Λάρισα, δύσκολο στην απόκτησή του και ανθυγιεινό. Ως τις αρχές του 20ου αι. το νερό λαμβανότανε από το τμήμα του ποταμού που διερχότανε από την πόλη και από το πλέον κεντρικό ρεύμα του, ώστε να είναι όσο το δυνατόν καθαρότερο. Το νερό που έπαιρναν με τον τρόπο αυτό, το τοποθετούσαν σε ασκούς δέρματος, που ονομάζονταν σάκοι. Οι υδροφόροι ή σακάδες φόρτωναν τους σάκους στα ζώα, περνούσαν από τις συνοικίες της πόλης και διαλαλούσαν το νερό, όπως οι άλλοι πωλητές τα διάφορα είδη τους. Όμως, αυτός ο τρόπος ύδρευσης είχε αντίκτυπο στην υγεία των κατοίκων, αφού ο κοιλιακός τύφος, η δυσεντερία, οι παράτυφοι και άλλα εντερικά νοσήματα ήταν συχνά στην πόλη.

1881: Η Λάρισα, που παρουσιάζει την όψη ενός Τουρκοχωριού, απελευθερώνεται απ’ τους Τούρκους. Οι κάτοικοί της κάνουν εντατική προσπάθεια για ανόρθωση και εκσυγχρονισμό.

1882: Εκπονείται το πρώτο Σχέδιο Πόλης και το 1886 αρχίζει η εφαρμογή του.

1890: Ψηφίζεται ο νόμος Δ.Ω.Ξ. για «παροχή ύδατος» στη Λάρισα. Ο Δήμος την αναθέτει στον μηχανικό Π. Πρωτοπαπαδάκη (μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας) αλλά αυτός την εγκαταλείπει γιατί ξεπερνάει τις οικονομικές του δυνατότητες.

1903: Ο Δήμος πάντοτε ενδιαφερόταν για τον «Θαυματουργό Ηλεκτροφωτισμό» -όπως τον αποκαλούσαν- και την ύδρευση. Έτσι εξαγοράζει τη μελέτη του νομομηχανικού Ιωάννη Γκόβαρη για κατασκευή υδροηλεκτρικού έργου στον Πηνειό στη θέση «Βερνέζι». Το έργο δεν προχωράει, λόγω της τεράστιας για την εποχή του, δαπάνης (5 εκατ. χρυσά φράγκα).

1909: Το Δημοτικό Συμβούλιο (Δήμαρχος Αχ. Αστεριάδης) υπογράφει σύμβαση με τον όμιλο «Πηνειός» για κατασκευή έργων ηλεκτροφωτισμού και ύδρευσης και εκμετάλλευσή τους για 50 χρόνια. Με τη σύμφωνη γνώμη του Δήμου, ο «Πηνειός» πουλάει τα προνόμιά του στη Γαλλική εταιρία «OMNIUM».

1913-1914: Η «OMNIUM» αρχίζει τις εργασίες το 1913 και εγκαθιστά μηχανές 220 Volt συνεχούς ρεύματος. Την επόμενη χρονιά ηλεκτροφωτίζεται το κέντρο της πόλης, δημόσια και ιδιωτικά καταστήματα και αρκετά σπίτια. Τα έργα ηλεκτροφωτισμού των συνοικιών και τα έργα ύδρευσης διακόπτονται το 1914 λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

1918: Με τη λήξη του πολέμου, η εταιρία δεν συνεχίζει τα έργα, εγκαταλείπει κάθε προσπάθεια για ύδρευση και παρέχει πλέον κακό φωτισμό. Από τη Δημοτική αρχή και την επιτροπή επαγγελματικών οργανώσεων, αρχίζει αγώνας για την εκδίωξη της «OMNIUM», αφού αυτή δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της.

1924: Στις 20 Οκτωβρίου 1924, ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο κηρύσσει έκπτωτη την «OMNIUM» επειδή δεν τηρεί τους όρους σύμβασής της.

1925-1926: Συγκροτείται η «Λαρισαϊκή Εταιρία Ύδρευσης και Ηλεκτροφωτισμού» που αμέσως -για νομικούς λόγους- μετονομάζεται σε «Εταιρία Υδρεύσεως και Ηλεκτροφωτισμού Λαρίσης» ή Ε.Υ.Η.Λ. Στις 22 Αυγούστου 1925 δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το καταστατικό της Ε.Υ.Η.Λ, στην οποία παραχωρείται για 30 χρόνια, το σχετικό προνόμιο για ύδρευση και ηλεκτροφωτισμό και με συμμετοχή του Δήμου κατά 76% (1926). Η Ε.Υ.Η.Λ. καταφέρνει να υπερνικήσει όλες τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν και η Λάρισα ηλεκτροφωτίζεται τον Ιούνιο του 1925. Εξασφαλίζοντας η Ε.Υ.Η.Λ. τον ηλεκτροφωτισμό της πόλης, προχωράει αμέσως στην ύδρευση. Αναθέτει τη σύνταξη μελέτης και παράλληλα ζητάει τη συμμετοχή του Δήμου στο έργο. Την 21 Δεκεμβρίου 1925, ο τότε δήμαρχος Μιχ. Σάπκας έφερε το θέμα της ύδρευσης στο πρώτο σχεδόν Δημοτικό Συμβούλιο. Οι αντιδράσεις είναι σφοδρές και ποικίλες γιατί η απόκτηση συστηματικής ύδρευσης έθιγε πολλά συμφέροντα. Την 23 Φεβρουαρίου 1926, η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λάρισας ανοίγει το δρόμο για την ύδρευση.

1927: Ξεκινούν τα πρώτα έργα ύδρευσης που ολοκληρώνονται το 1930. Τα έργα για την ύδρευση, κόστισαν 20.000.000δρχ. ποσό τεράστιο για την εποχή, το οποίο κάλυψαν εξ ολοκλήρου οι κάτοικοι, χωρίς να βάλει μια δραχμή το κράτος.

1930: Μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα εγκαινιάζονται τα έργα της ύδρευσης. Στα εγκαίνια παρευρέθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος, και πατώντας ένα κουμπί ξεχύθηκε νερό στα σπίτια και στα καταστήματα. Οι Λαρισαίοι αποκτούν νερό, αποστειρωμένο, υγιεινό και κυρίως άφθονο.