Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 23 Ιουλίου 2019
Τουρισμός - Σύγχρονη Ζωή Οργανισμοί Δ.Ε.Υ.Α.Λ. Λάρισα

Το κτήριο του παλιού αντλιοστάσιου στον Πηνειό
(Φωτογραφία: Αρχείο Δ.Ε.Υ.Α.Λ.)
Παλιά διυλιστήρια (1969)
(Φωτογραφία: Αρχείο Δ.Ε.Υ.Α.Λ.)
Κατασκευή δικτύου φ500 (1972)
(Φωτογραφία: Αρχείο Δ.Ε.Υ.Α.Λ.)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Κοινωνική Πολιτική
Επιστήμες
Αθλητισμός
Δ.Ε.Υ.Α.Λ.
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Δ.Ε.Υ.Α.Λ.: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

16/11/2008
Το ιστορικό της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Λάρισας από το 1940 ως σήμερα

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

1940: Η Ε.Υ.Η.Λ συνεχίζει την πορεία της ως κοινωφελής τοπικός αυτοδιοικούμενος οργανισμός. Κατορθώνει σε δέκα χρόνια (1930-1940) να διπλασιάσει την κατανάλωση ρεύματος και να υπερδιπλασιάσει το νερό ανά κάτοικο. Η Λάρισα είχε την υψηλότερη ανά κάτοικο κατανάλωση στην επαρχιακή Ελλάδα, στα δύο αυτά είδη. Με τροποποίηση του καταστατικού της Ε.Υ.Η.Λ. με τον Αν. Νόμο της 10 Αυγούστου 1940 μετονομάζεται σε «Οργανισμό Υδρεύσεως και Ηλεκτροφωτισμού Λαρίσης» ή Ο.Υ.Η.Λ.

1940-1950: Στη διάρκεια του πολέμου ο Ο.Υ.Η.Λ. υπέστη σοβαρές ζημιές, από βομβαρδισμούς και σεισμούς, σε υδρόμετρα δίκτυα, ενώ ράγισε και ο υδατόπυργος. Κατά την Γερμανο-Ιταλική κατοχή, η διοίκηση του Οργανισμού έστρεψε τις προσπάθειές της σε τρεις κυρίως κατευθύνσεις:
• Εξασφάλιση ρεύματος και νερού στους κατοίκους.
• Επιβίωση του προσωπικού του και των οικογενειών τους.
• Συντήρηση μηχανημάτων και δικτύων.
Οι συνολικές ζημιές του Ο.Υ.Η.Λ. στη διάρκεια του πολέμου υπολογίσθηκαν, το 1945, σε 14 εκ. δρχ. (ποσό τεράστιο τότε). Μετά την απελευθέρωση, προχωράει σε ανασυγκρότηση με δεδομένη την κερδοφόρα (από το 1946) λειτουργία του.

1950-1960: Στη δεκαετία αυτή η ραγδαία ανάπτυξη επιφέρει έντονες διαφοροποιήσεις στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης και της περιοχής. Ο πληθυσμός της αυξάνει με εκπληκτικό ρυθμό. Ο Ο.Υ.Η.Λ., για να εξασφαλίσει στον υπερπληθυσμό αυτό νερό και φως, προβαίνει σε επεκτάσεις των δικτύων υδρεύσεως, κατά πολλά χιλιόμετρα, και στην ίδρυση νέου διυλιστηρίου το οποίο εγκαινιάζεται στις 17 Σεπτεμβρίου 1956. Το 1960 η Δ.Ε.Η. εξαγοράζει απ’ τον Ο.Υ.Η.Λ. το προνόμιό του για το ρεύμα, τις μηχανολογικές του εγκαταστάσεις με το δίκτυο και απορροφάει το προσωπικό του.

1960-1980: Η έκρηξη της αστυφιλίας πολλαπλασιάζει τις ανάγκες της Λάρισας στον τομέα της ύδρευσης. Αρχίζει να συζητιέται από το Δημοτικό Συμβούλιο, το θέμα της Δημοτικοποίησης του Ο.Υ.Η.Λ. Στις 17/12/1973 το Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει, να λειτουργήσει ως «Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Λάρισας». Έτσι γεννιέται η Δ.Ε.Υ.Λ. Στις 25/01/1977 το Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα αποφασίζει την προσθήκη στη Δ.Ε.Υ.Λ. του κλάδου της αποχέτευσης. Έτσι η Δ.Ε.Υ.Λ. μετονομάζεται σε Δ.Ε.Υ.Α.Λ. Σκοπός του νέου κλάδου είναι η κατασκευή έργων αποχέτευσης, η συντήρησής τους και η πληρέστερη εκμετάλλευση των ήδη υφισταμένων και κατασκευαζόμενων δικτύων.

1980-2000: Είναι ίσως η πιο σημαντική περίοδος για την ύδρευση της Λάρισας. Στόχος της Δ.Ε.Υ.Α.Λ. είναι να εξασφαλιστεί αρκετό και υγιεινό νερό για μια πόλη, που οι απαιτήσεις καθημερινά μεγαλώνουν. Ο Πηνειός δε μπορεί να αποτελεί μοναδική πηγή υδροδότησης, αφού η ρύπανσή του καθημερινά μεγαλώνει και η ποσότητα του νερού συνεχώς μειώνεται, έτσι η Δ.Ε.Υ.Α.Λ. οδηγείται στην αναζήτηση νέων πηγών ύδρευσης.
• Το 1981 η Δ.Ε.Υ.Α.Λ. εντάσσεται στις διατάξεις του Νόμου Ν. 1069/80 «περί κινήτρων για ίδρυση Επιχειρήσεων Ύδρευσης-Αποχέτευσης» και αποκτά τη μορφή που έχει σήμερα. Σύμφωνα με τον Π.Δ. 379/10-4-81 η Δ.Ε.Υ.Α.Λ. είναι Νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, κοινωφελούς χαρακτήρα, με αντικείμενό της την ύδρευση και αποχέτευση.
• Το 1986 αρχίζει μια σειρά γεωτρήσεων στην περιοχή της Γιάννουλης. Αυτές προμηθεύουν στην πόλη το 65% περίπου του συνολικού νερού που χρειαζόταν. Όμως χρειαζόταν ένα ποσοστό 35% από το νερό του ποταμού. Το Σεπτέμβριο του 1988, ο Πηνειός στερεύει κυριολεκτικά. Η Λάρισα περνάει 60 περίπου ώρες, χωρίς τακτική υδροδότηση. Ύστερα από πιέσεις της Δ.Ε.Υ.Α.Λ., εγκρίνεται η χρηματοδότηση του έργου μιας νέας ομάδας γεωτρήσεων στην περιοχή του Αμπελώνα. Το έργο των γεωτρήσεων και του αγωγού μεταφοράς ολοκληρώνονται σε χρόνο ρεκόρ (Μάρτιος-Ιούνιος 1989) και η Λάρισα αποκτάει τη δυνατότητα υδροδότησής της, κατά 100% από τις γεωτρήσεις.
• Το 2000 ολοκληρώνεται το έργο των γεωτρήσεων στα Πλατανούλια και του αγωγού μεταφοράς ώστε να υπάρχει πλήρης κάλυψη των αναγκών της πόλης. Αυτή τη στιγμή η Λάρισα προμηθεύεται νερό από 17 συνολικά γεωτρήσεις (5 στη Γιάννουλη, 7 στον Αμπελώνα και 5 στα Πλατανούλια).