Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 15 Ιουλίου 2020
Πολιτισμός Λαϊκός Πολιτισμός - Άνθρωποι Οι Άνθρωποι Οι Πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας Λάρισα

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Οι Βλάχοι
Οι Εβραίοι
Οι Σαρακατσάνοι
Οι Πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Οι Πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

18/11/2008
Το έθιμο του Αγίου Τρύφωνα και το «κουρμπάνι» της Αναλήψεως

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Το έθιμο του Αγίου Τρύφωνα
Κάθε πρώτη Φεβρουαρίου στη γιορτή του Αγίου Τρύφωνα (προστάτη των αμπελιών και των αμπελουργών), οι Ανατολικορωμυλιώτες μαζεύονταν πρωί στην εκκλησία, έπαιρναν αγιασμό και στη συνέχεια κατά ομάδες κατευθύνονταν προς τα αμπέλια. Εκεί, αφού ράντιζαν με τον αγιασμό τα αμπέλια, άναβαν φωτιά, έψηναν, έτρωγαν, τραγουδούσαν και χόρευαν. Ανάμεσα σε άλλα, διοργανώνονταν αγώνες πάλης και ο νικητής έπαιρνε ένα αρνί ή έναν πετεινό ως έπαθλο.

Το έθιμο αυτό περιέχει διονυσιακά στοιχεία, που ανάγουν στα αρχαία ελληνικά έθιμα. Ωστόσο, οι πρόσφυγες προτού ακόμη φύγουν από τις πατρίδες τους είχαν δώσει στο έθιμο νέα στοιχεία και κατά κάποιον τρόπο το είχαν μεταβάλει σε χριστιανικό έθιμο.

Το «κουρμπάνι» της Αναλήψεως
Το «κουρμπάνι»* είναι έθιμο κατά το οποίο θυσιάζονται ζώα, κυρίως αμνοί, κατά τη διάρκεια της εορτής της Αναλήψεως. Σύμφωνα με τον λαογράφο Γ. Αικατερινίδη, αποτελεί συνέχεια του αρχαίου εθίμου κατά το οποίο οι αρχαίοι Έλληνες έκαναν θυσίες για να εξευμενίσουν τους θεούς, ώστε να έχουν αίσιους οιωνούς.

Η οργάνωση του εθίμου γινόταν από μια επιτροπή γυναικών με τη βοήθεια και των αντρών σε συνεργασία πάντοτε με την εκκλησία. Τα ζώα (πρόβατα) που θυσιάζονταν, ήταν καθιερωμένο να προσφέρονται από τους «κεχαγιάδες» (κτηνοτρόφοι), κάτι που έκαναν με ευχαρίστηση, γιατί το θεωρούσαν καλό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Τα ζώα τα μετέφεραν την παραμονή στην εκκλησία, μετά το χτύπημα της καμπάνας για τον εσπερινό. Εκεί αφού τα «διάβαζε» ο ιερέας, τα θυσίαζαν και στη συνέχεια τα παραλάμβαναν οι γυναίκες, για να παρασκευάσουν την επόμενη μέρα το «κουρμπάνι».

Το «κουρμπάνι» παρασκευαζόταν στην εκκλησία την ημέρα της γιορτής από το πρωί. Μετά τη λειτουργία της εκκλησίας και το ευχέλαιο, προσφέρονταν το «κουρμπάνι» στους παρευρισκόμενους, που κάθονταν σε κοινό τραπέζι.

Οι γυναίκες έφερναν από τα σπίτια τους ειδικά στρωσίδια, τις «κανναβόστρωσες», που τις έστρωναν καταγής, καθώς και τις «μισαούδες» (υφαντά τραπεζομάντιλα). Ακόμη, ετοίμαζαν και έφερναν από το σπίτι τις «μπουγάτσες» (ειδικά ψωμιά για την περίσταση), που τις μοίραζαν στους παρευρισκόμενους.

Φρόντιζαν όλοι να φάνε από το «κουρμπάνι», γιατί το θεωρούσαν «καλό», για το λόγο αυτό έπαιρναν και στο σπίτι για τα πρόσωπα που δεν μπορούσαν να παρευρεθούν στη γιορτή (άρρωστοι και ηλικιωμένοι).


*kurban = θυσία στα αραβικά


Πηγή:
Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ανατολικής Ρωμυλίας, «Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη)», Περιοδική έκδοση Π.Ο.Σ.Α.Ρ., τεύχος 2, Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος 2005