Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 19 Οκτωβρίου 2017
Πολιτισμός Λαϊκός Πολιτισμός - Άνθρωποι Οι Άνθρωποι Οι Πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας Λάρισα

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Οι Βλάχοι
Οι Εβραίοι
Οι Σαρακατσάνοι
Οι Πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Οι Πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

17/11/2008
Η Ανδρική Παραδοσιακή Φορεσιά του Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Τα κύρια στοιχεία της ανδρικής φορεσιάς με τη σειρά που φοριούνταν είναι:

1. Τα εσώρουχα: Οι άντρες φορούσαν φανέλα μάλλινη πλεκτή στο χέρι και σώβρακο, υφαντό βαμβακερό κυρίως, μακρύ.

2. Το πουκάμισο «πχάμσου»: Το πουκάμισο ήταν βαμβακερό υφαντό στον αργαλειό λευκού χρώματος. Το κεντρικό κομμάτι μπροστά και πίσω ήταν στο φάρδος του αργαλειού, ενώ τα πλαϊνά ήταν λοξά, έτσι ώστε να είναι φαρδύ κάτω. Το μάκρος του έφτανε κάτω από το γόνατο. Τα γιορτινά πουκάμισα μπορεί να είχαν κέντημα στα μανίκια και το γιακά. Το καλοκαίρι οι άντρες αφαιρούσαν το «πουτούρι» και έμεναν με τα εσώρουχα και το πουκάμισο.

3. Το «πουτούρι»: Το «πουτούρι» ήταν φαρδύ παντελόνι στο σχήμα περίπου της νησιώτικης «βράκας», που κατέληγε στενό εφαρμοστό στη γάμπα και έφτανε κάτω από τον αστράγαλο. Από τη μέση της γάμπας και κάτω, στην εσωτερική πλευρά, ήταν ανοιχτό, για να μπορεί να περνάει το πόδι και κούμπωνε με κόπιτσες. Ραβόταν στον «τερζή» σε χρώμα «μπόζαβο» (καφέ φυσικό του μαλλιού) και σπανίως μαύρο (κυρίως οι πλούσιοι). Στο επάνω μέρος του είχε γύρισμα, μέσα από το οποίο περνούσε σχοινί, η «βρακοζούνα». Οι τσέπες διακοσμούνταν με πολλές σειρές μαύρα «σειρίτια» (γαϊτάνια).

4. Το ζωνάρι «ζνάρ(ι)»: Το ζωνάρι ήταν υφαντό δίμιτο στον αργαλειό. Για τους νέους ήταν σε κόκκινο χρώμα, με δύο άσπρες ρίγες στις άκρες κατά μήκος του ζωναριού, και κάθετες στο τελείωμά του, τόσες όσο να καλύπτουν τη μέση μπροστά, και σε βυσσινί σκούρο χρώμα για τους ηλικιωμένους. Το φάρδος του ζωναριού ήταν 30-35 εκ. και το μάκρος του περίπου 3 μ.

5. Ο κλειστός: Ο κλειστός ήταν γιλέκο αμάνικο, που ραβόταν στον «τερζή» από το ίδιο ύφασμα με το πουτούρι σε χρώμα «μπόζαβο» ή μπλε. Μπροστά ήταν ανοιχτό. Φοριόταν πάνω από το πουκάμισο όταν είχε ζέστη και πάνω από το «τζιαμαντάνι» το χειμώνα.

6. Το τζιαμαντάν(ι): Το τζιαμαντάνι ήταν γιλέκο με μανίκια, που ραβόταν στον «τερζή» από το ίδιο ύφασμα με το πουτούρι σε χρώμα «μπόζαβο». Μπροστά ήταν σταυρωτό, κούμπωνε με κόπιτσες και είχε μία τσέπη. Διακοσμούνταν με μαύρο γαϊτάνι. Επίσης, μπορεί να ραβόταν και χωρίς μανίκια.

7. Το τσιπούνι «τσιουπούνι»: Το τσιπούνι ήταν γιλέκο με μανίκια, από το ίδιο ύφασμα όπως και τα προηγούμενα, και ραβόταν στον «τερζή». Φοριόταν κυρίως το χειμώνα πάνω από τον «κλειστό». Κάποιες φορές ήταν επενδυμένο με γούνα και δεν κούμπωνε μπροστά.

8. Η σαλταμάρκα: Η σαλταμάρκα ήταν σταυρωτό κοντογούνι με μανίκια, από το ίδιο ύφασμα όπως και τα προηγούμενα, και ραβόταν στον «τερζή». Ήταν μακρύ ως τη λεκάνη, με γούνα ή χωρίς.

9. Η γούνα: Η γούνα ήταν μακρύ πανωφόρι με μανίκια χρώματος «μπόζαβο» και ραβόταν στον «τερζή». Εσωτερικά ήταν επενδυμένη κυρίως με γούνα αρνιού.

10. Το σεγκούνι «σιουγκούνι»: Το σεγκούνι ήταν μακρύ πανωφόρι με μανίκια, από χοντρό σαγιάκι χρώματος «μπόζαβο». Το φορούσαν κυρίως στα χωράφια όταν είχε κρύο.

11. Το ιαμουρλούκ(ι): Το ιαμουρλούκι ήταν αμάνικο μακρύ πανωφόρι με κουκούλα και κατασκευάζονταν στη νεροτριβή από τον «τερζή» από πολύ χοντρό «πουλτό» ύφασμα. Το χρησιμοποιούσαν κυρίως οι βοσκοί και οι αγρότες στα χωράφια.

12. Οι κάλτσες «τζιαράπια»: Οι κάλτσες ήταν χρώματος «μπόζαβο» και μαύρο, πλεχτές στο χέρι και έφταναν ως το γόνατο. Εκτός από τις κάλτσες, εντός του σπιτιού, φορούσαν και τερλίκια.

13. Τα καλτσούνια: Τα καλτσούνια ήταν ένα είδος κάλτσας λευκού χρώματος, που κατασκευάζονταν στη νεροτριβή, και κάλυπτε ολόκληρη τη γάμπα. Τα καλτσούνια φορέθηκαν λίγα χρόνια μετά την προσφυγιά και έπειτα εγκαταλείφθηκαν.

14. Τα μπιάλια: Τα μπιάλια ήταν πανιά άσπρου χρώματος, 65x80εκ. περίπου, και τα τύλιγαν στα πόδια από το γόνατο και κάτω. Δένονταν είτε με σχοινιά από γίδινο μαλλί είτε με στενά μαύρα λουριά, που τυλίγονταν γύρω από το πόδι. Φοριούνταν στα χωράφια, πάντοτε με τσαρούχια. Οι ηλικιωμένοι άντρες, πολλές φορές, τα φορούσαν και στην έξοδό τους το χειμώνα, με τσαρούχια «καπακλίδικα» (με καπάκια), γιατί ήταν πολύ ζεστά.

15. Τα υποδήματα: Τις Κυριακές και τις γιορτές, οι άντρες φορούσαν μαύρα παπούστα, τα «γεμενιά» και τσαρούχια «καπακλίδικα». Τις καθημερινές και στη δουλειά φορούσαν, συνήθως, «γουρουνοτσάρουχα».

16. Το καλπάκι: Το καλπάκι ήταν ένα είδος καπέλου, από δέρμα αστραχάν ή και υφαντό, και το κατασκεύαζε ο «καλπακτσής».


Πηγή:
Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ανατολικής Ρωμυλίας, «Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη)», Περιοδική έκδοση Π.Ο.Σ.Α.Ρ., τεύχος 2, Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος 2005