Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 17 Νοεμβρίου 2019
Πολιτισμός Αξιοθέατα - Μνημεία Μύλος Παππά Λάρισα

Ο Μύλος του Παππά
(Φωτογραφία: Παπακωνσταντίνου Α.)
Το κεντρικό κτήριο του Μύλου
(Φωτογραφία: Παπακωνσταντίνου Α. - Κάσσου Α.)
Το πίσω μέρος του προαύλειου χώρου του Μύλου
(Φωτογραφία: Παπακωνσταντίνου Α. - Κάσσου Α.)
Λεπτομέρεια της αρχιτεκτονικής του Μύλου
(Φωτογραφία: Παπακωνσταντίνου Α. - Κάσσου Α.)
Η μπουάτ «Μύλος 1927»
(Φωτογραφία: Παπακωνσταντίνου Α. - Κάσσου Α.)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Α' Αρχαίο Θέατρο
Β' Αρχαίο Θέατρο
Παλαιοχριστιανική Βασιλική Φρουρίου
Παλαιοχριστιανικά Λουτρά
Βυζαντινός ναός – Νεκροταφεία Φρουρίου
Μπεζεστένι
Γενί Τζαμί
Μπαϊρακλί Τζαμί
Οθωμανικό Λουτρό (Χαμάμ)
Μύλος Παππά
Μνημείο Ιπποκράτη
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Μύλος Παππά: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

19/11/2008
Ο Μύλος του Παππά

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Ο μύλος του Παππά είναι ένα κτηριακό συγκρότημα που βρίσκεται στην οδό Γεωργιάδου, κάτω από το λόφο του Φρουρίου. Αποτελεί τυπικό δείγμα ορθογωνικής κάτοψης με δίρριχτες στέγες και υπήρξε το χαρακτηριστικότερο βιομηχανικό κτήριο στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας.

Στα τέλη του 19ου αιώνα λειτουργούσε στη Λάρισα ως ατμόμυλος με την επωνυμία «Δημητριάδης, Παππάς και Σκαλιώρας» και αποτελούσε μια από τις μεγάλες θεσσαλικές μονάδες της εποχής.

Στις αρχές του 1919 ο μύλος υπέστη μεγάλες ζημιές από πυρκαγιά. Μετά από το γεγονός αυτό η οικογένεια Παππά αγόρασε το μύλο, τον επισκεύασε πρόχειρα και ο μύλος εργάστηκε αποδοτικά τα επόμενα επτά χρόνια.

Από το 1921 αρχίζει μια περίοδος εκσυγχρονισμού και συνεχών επεκτάσεων. Το 1926 η επιχείρηση Παππά πραγματοποίησε σημαντικές επενδύσεις, με τις οποίες ο παλαιός ατμόμυλος επεκτάθηκε και μετατράπηκε σε σύγχρονο αυτόματο βιομηχανικό κυλινδρόμυλο.

Με την προμήθεια του πλέον σύγχρονου εξοπλισμού, ο μύλος είχε τη δυνατότητα παραγωγής 30 τόνων αλεύρων ανά 24ωρο, δίνοντάς του τη δυνατότητα να ανταγωνιστεί με επιτυχία τους υπόλοιπους μύλους της Λάρισας. Το νέο κτήριο του εργοστασίου διέθετε κεντρικό πύργο πέντε ορόφων, αποθήκες και πλήρεις βοηθητικούς χώρους, που κάλυπταν συνολική επιφάνεια 16.990 τ.μ.

Άλλο σημαντικό πλεονέκτημα του μύλου ήταν η γεωγραφική θέση του, με άμεση πρόσβαση στη μεγαλύτερη σιτοφόρο πεδιάδα της χώρας, όπου, εκτός των άλλων, παραγόταν και η καλύτερη ποιότητα σκληρού σιταριού, γνωστή με την ονομασία "ντεβέ". Εκτός όμως από την εξασφάλιση των πρώτων υλών, η Λάρισα παρείχε στον Μύλο και το πλεονέκτημα ότι βρισκόταν σε έναν από τους σημαντικούς συγκοινωνιακούς κόμβους, γεγονός που του έδινε τη δυνατότητα αφενός να εξυπηρετεί την πόλη της Λάρισας και αφετέρου να πραγματοποιεί συγχρόνως εξαγωγές σε άλλες περιοχές της χώρας.

Ειδικότερα ο Κυλινδρόμυλος Παππά ειδικευόταν στην παραγωγή αλεύρων από σκληρό σιτάρι, που χρησιμοποιούνταν ως πρώτη ύλη στη βιομηχανία ζυμαρικών. Η άμεση πρόσβαση στις περιοχές παραγωγής άριστης ποιότητας σκληρού σιταριού ντεβέ παρείχε στην επιχείρηση Παππά ένα σοβαρό συγκριτικό πλεονέκτημα: τροφοδοτούσε με πολύ καλές ποιότητες αλεύρων τις μεγαλύτερες βιομηχανίες ζυμαρικών που βρίσκονταν κυρίως στον Πειραιά, αλλά και σε άλλες πόλεις που διέθεταν παρόμοιες βιομηχανίες, όπως η Πάτρα, η Καβάλα κ.ά.

Το 1967 ο Κυλινδρόμυλος Παππά απασχολούσε 49 άτομα, διέθετε ισχύ 495 HP και είχε δυναμικότητα άλεσης 84 τόνων σιταριού ανά 24ωρο.

Όμως το 1986, ο Μύλος του Παππά διέκοψε οριστικά τη λειτουργία του. Το γεγονός αυτό αποδίδεται στη διακοπή της οικογενειακής παράδοσης των μυλωνάδων ή αλλιώς στην αλλαγή επαγγέλματος και νοοτροπίας των απογόνων των παλαιών αλευροβιομηχάνων.

Το 1988 αγοράστηκε από το Δήμο Λαρισαίων μαζί με όλα τα κτίσματα συνοδείας του, με σκοπό να μετατραπεί σε ένα πολυδύναμο πολιτιστικό, εκπαιδευτικό, ψυχαγωγικό και συνεδριακό κέντρο.

Το Νοέμβρη του 1989 μετά από πρόταση του Δήμου Λαρισαίων, το κτηριακό συγκρότημα του Μύλου μαζί με τον εξοπλισμό του χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Σήμερα τόσο το κεντρικό κτήριο, όσο και τα βοηθητικά κτίσματα συνοδείας (αποθήκες, γραφεία κ.λπ.), που διατάσσονται περιμετρικά και σε επαφή με τα εξωτερικά όρια του γηπέδου του Μύλου, φιλοξενούν τις ακόλουθες πολιτιστικές δραστηριότητες:
Το θέατρο του Μύλου, χωρητικότητας 150 θέσεων, για τις παραστάσεις του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας – Θεσσαλικό Θέατρο
Τη σχολή χορού και την αίθουσα παραστάσεων της, χωρητικότητας 150 θέσεων
Τις αίθουσες και τα γραφεία της Φιλαρμονικής του Δήμου
Το κουκλοθέατρο «Τιριτόμπα» και το μουσείο κούκλας
Τον υπαίθριος κινηματογράφος
Τη μπουάτ «Μύλος 1927»

Επίσης, στο κεντρικό κτήριο στεγάζεται το Περιφερειακό Ινστιτούτο Επιμόρφωσης Θεσσαλίας και μία καφετέρια. Στο άμεσο μέλλον προβλέπεται η λειτουργία παραδοσιακού εστιατορίου σε βοηθητικό κτήριο.


Πηγές:
1. Γουργιώτη Λ. & Μητροφάνης Γ., Θεσσαλία. Σιτάρι - αλεύρι - ψωμί. Παράδοση και εκσυγχρονισμός, Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας, εκδ. ΚΑΠΟΝ, Αθήνα 1999
2. Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών Νομού Λάρισας, Λεύκωμα Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς - Αξιόλογα Κτίρια Ν. Λάρισας, Περιφερειακές Εκδόσεις, Λάρισα 2000