Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 22 Απριλίου 2019
Πολιτισμός Ιστορία Προσωπικότητες Λάρισα

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Προϊστορία
Αρχαϊκή Εποχή - Ρωμαϊκοί Χρόνοι
Βυζαντινή Λάρισα
Οθωμανική Κατάκτηση
Απελευθέρωση - 20ος αιώνας
Προσωπικότητες
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Προσωπικότητες: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δήμαρχοι

27/11/2008
Οικονόμου ο εξ Οικονόμων Κωνσταντίνος (1780-1857)

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Διαπρεπής λόγιος, ευρυμαθής ρήτορας, εξέχουσα φυσιογνωμία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, συγγραφέας και ιεροκήρυκας. Αποτελούσε χαρακτηριστικό παράδειγμα ηθικής, σύνεσης, μόρφωσης αστείρευτης πηγής ενέργειας και γνώσης. Διέθετε την ιδιαίτερη ικανότητα να απαγγέλλει ραψωδίες του Ομήρου και να γράφει στίχους στην ομηρική γλώσσα. Το γεγονός ότι ήταν πολυμαθής και οξυδερκής με ιδιαίτερη ευφράδεια λόγου, τον βοήθησε να καταξιωθεί και να χαρακτηριστεί μεγάλη μορφή της Εκκλησίας και του ΄Εθνους. Γεννήθηκε στην Τσαριτσάνη τη χρονιά που γεννήθηκε και ο Καραϊσκάκης.

Ήταν γιος του ιερέα Κυριάκου Οικονόμου. Ο πατέρας του και οι παππούδες του ήταν οικονόμοι, γι’ αυτό και έλαβε τον τίτλο «ο εξ Οικονόμων». Στα Αμπελάκια πήρε τις βασικές γνώσεις και διδάχτηκε γαλλικά και ιερά γράμματα.

Αργότερα ανέλαβε τη θέση του πατέρα του ως κληρικός και οικονόμος της Επισκοπής Ελασσόνας. Δίδαξε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και υπήρξε ευεργέτης αυτής. Έμπρακτη απόδειξη του ενδιαφέροντός του για την πνευματική ανάταση του τόπου, ήταν η προσφορά του πατρικού του σπιτιού για διδακτήριο, καθώς επίσης και ενός σεβαστού ποσού για τη μισθοδοσία των διδασκάλων.

Το 1806 φυλακίστηκε από τον Αλή Πασά ως ύποπτος και αφού ελευθερώθηκε, έφυγε για τις Σέρρες και αργότερα ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη. Στην Σμύρνη, διατέλεσε δάσκαλος και σχολάρχης και έπειτα από πρόσκληση του πατριάρχη Κωνσταντινούπολης πήγε στην Πόλη, όπου ονομάστηκε «καθολικός ιεροκήρυκας της Μεγάλης Εκκλησίας και πασών των ορθοδόξων του ελληνικού γένους Εκκλησιών».

Ταξίδεψε στην Οδησσό, στην Πετρούπολη, όπου έγινε δεκτός από τον τσάρο Αλέξανδρο τον Α΄. Μετά το χαμό της οικογένειάς του εγκατέλειψε τη Ρωσία και ταξίδεψε δυτικά. Αφού περιπλανήθηκε σε χώρες της Δύσης, βρέθηκε στην Αθήνα (1837), όπου και έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Αγωνίστηκε εναντίον του Θεόκλητου Φαρμακίδη για το ζήτημα της αυτοκέφαλης ελληνικής Εκκλησίας, πιστεύοντας ότι αυτή πρέπει να έρχεται σε συνεννόηση με το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Περισπούδαστος μελετητής της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, μετέφρασε και συνέγραψε πολλά έργα, τα οποία χωρίζονται σε τρεις ομάδες: α) Εκκλησιαστικά, β) Φιλοσοφικά, γ) Λόγοι. Ενδεικτικά αναφέρονται: «Περί των τριών ιερατικών της Εκκλησίας βαθμών» (1835), «Σημειώσεις εις το περί ανεξαρτησίας της Ελληνικής Εκκλησίας γαλλικόν υπόμνημα» (1837), «Περί βαττολογίας παροδικόν μελέτημα» (1837), «Επίκρισις εις την περί νεοελληνικής Εκκλησίας σύντομον απάντησιν του σοφού διδασκάλου κ. Νεοφύτου Βάμβα» (1852). Επίσης έγραψε πολλά ερμηνευτικά, όπως: «Περι των Ο' ερμηνευτών της Παλαιάς θείας Γραφής βιβλία τέσσαρα» (1844-1849).


Πηγή: ΤΕΔΚ Ν. Λάρισας, Οδηγός Νομού Λάρισας, Περιφερειακές Εκδόσεις «έλλα», 2002.