Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 22 Σεπτεμβρίου 2020
Πολιτισμός Ιστορία Προσωπικότητες Δήμαρχοι Λάρισα

Χασάν Ετέμ Εφέντης (1881 - 1882)
Αργύριος Διδίκας (1882 - 1883)
Χρήστος Γεωργιάδης (1883 - 1887)
Διονύσιος Γαλάτης (1887 - 1894)
Αχιλλέας Λογιωτάτου (1895 - 1896)
Κωνσταντίνος Αναστασιάδης (1896 - 1898)
Κωνσταντίνος Μαρκίδης (1897 - 1898)
Βασίλειος Σηλυβρίδης (1898 - 1899)
Αναστάσιος Ζαρμάνης (1899 - 1903)
Αχιλλέας Αστεριάδης (1903, 1907, 1911)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Δήμαρχοι
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Δήμαρχοι: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

28/10/2008
Οι Δήμαρχοι της Λάρισας (1881-1914)

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Χασάν Ετέμ Εφέντης Καντήρ Αγάς (1881 - 1882): Ο μεγαλοκτηματίας Χασάν Ετέμ ήταν ο πρώτος δήμαρχος της Λάρισας αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους. Καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, όπου και τελικά πέθανε.

Αργύριος Διδίκας (1882 - 1883): Ο επιχειρηματίας Αργύριος Διδίκας γεννήθηκε το 1840 στην Άλλη Μεριά του Πηλίου. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας δήμαρχος -αλλά και πρώτος υπηρεσιακός- στην μεταπελευθερωτική Λάρισα. Διορίστηκε ύστερα από σχετική εισήγηση του «Βασιλικού Νομάρχη Λάρισας» Θεοχάρη Θεοχάρη. Στο τέλος της δημαρχιακής του θητείας, το Μάιο του 1883, έγιναν οι πρώτες ελεύθερες δημοτικές εκλογές. Πέθανε το 1915 στην Αθήνα.

Χρήστος Γεωργιάδης (1883 - 1887): Ο έμπορος Χρήστος Γεωργιάδης ήταν ο πρώτος εκλεγμένος από το λαό δήμαρχος. Καταγόταν από το Λιβάδι Ελασσόνας. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός δήμαρχος και προσέφερε σημαντικότατο έργο στην πόλη. Το γεγονός αυτό καταδεικνύεται από την πάνδημη κηδεία του τον Ιανουάριο του 1887. Επίσης, το όνομά του έχει δοθεί τιμής ένεκεν σε βασική οδό της πόλης (Γεωργιάδου).

Διονύσιος Γαλάτης (1887 - 1894): Ο σιτέμπορος και αλευροβιομήχανος Διονύσιος Γαλάτης εκλέχτηκε δήμαρχος της πόλης στις πολιτικοποιημένες εκλογές τον Ιούλιο του 1887 προσκείμενος στον Χαρίλαο Τρικούπη. Γεννήθηκε στην Ιθάκη. Η δημαρχιακή του θητεία συνδέθηκε με μια σειρά σημαντικών έργων ανασυγκρότησης, όπως η θεμελίωση του Κουτλιμπάνειου και Τριανταφύλλειου Νοσοκομείο Λάρισας. Σημαντικό γεγονός που συνδέθηκε με το όνομά του ήταν η σύναψη του πρώτου δανείου στην ιστορία της πόλης ύψους 500.000 χρυσών δραχμών από τον Οίκο Ντάνερ Ζέεν της Κολωνίας. Τα χρήματα αυτά δαπανήθηκαν για το «Σχέδιο Πόλης» και έτσι άρχισε η κατασκευή δρόμων που αντικατέστησαν σταδιακά τα καλντερίμια της Τουρκοκρατίας.

Αχιλλέας Λογιωτάτου (1895 - 1896): Ο διακεκριμένος γιατρός Αχιλλέας Λογιωτάτου εκλέχτηκε δήμαρχος το Σεπτέμβρη του 1895. Ήταν γόνος μιας από της παλαιότερες οικογένειες της πόλης και κατείχε πτυχία μεγάλων τότε ευρωπαϊκών ιατρικών σχολών. Όταν η ελονοσία χτύπησε τη Λάρισα, αφιέρωσε μεγάλος μέρος των αγώνων του στην αντιφυματική θεραπεία για τη σωτηρία όσων νοσούσαν. Πέθανε το 1896 σε ηλικία 42 ετών. Όλη η πόλη παρευρέθηκε στην κηδεία του τιμώντας τον και χάρισε το όνομά του σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της.

Κωνσταντίνος Αναστασιάδης (1896 - 1898): Ο διευθυντής των αγροκτημάτων Στεφανοβίκειου Κωνσταντίνος Αναστασιάδης εκλέχτηκε δήμαρχος το 1896. Καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός σε φίλους και αντιπάλους αφού ήταν έντονα φιλολαϊκός και είχε εκτεταμένο πρόγραμμα κοινωνικής πρόνοιας. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του, αφού το 1897 ενέκυψε ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος. Συμμετείχε στον ένοπλο αγώνα και επανεκλέχτηκε δήμαρχος το 1987. Πέθανε λίγο αργότερα σε ηλικία 52 χρονών. Στην τελευταία του κατοικία τον συνόδευσε η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου, της οποίας υπήρξε εμπνευστής και δημιουργός.

Κωνσταντίνος Μαρκίδης (1897 - 1898): Ο Λαρισαίος Κωνσταντίνος Μαρκίδης και Α’ δημαρχιακός πάρεδρος «επιλέχθηκε» από τους Τούρκους κατακτητές του 1897 ως δήμαρχος στη θέση του «φυγάδα» Κωνσταντίνου Αναστασιάδη. Όμως, παρ’ ότι ήταν διορισμένος, ουδέποτε υπέκυψε στις όποιες τουρκικές πιέσεις. Μετά την αποχώρηση των Τούρκων, ο Μαρκίδης υπέβαλε την παραίτησή του. Μέχρι την επάνοδο του νόμιμου αιρετού Αναστασιάδη, ανέλαβε δήμαρχος της πόλης ο Βασίλειος Σηλυβρίδης κατόπιν εντολής της Βασιλικής Νομαρχίας.

Βασίλειος Σηλυβρίδης (1898 - 1899): Ο Βασίλειος Σηλυβρίδης υπήρξε ο αντικαταστάτης του ασθενούντος δημάρχου Αναστασιάδη αλλά ουδέποτε αποδέχτηκε τον τίτλο αυτό, έχοντας βαθύτατη εκτίμηση στη λαϊκή ετυμηγορία. Ήταν γόνος επώνυμης λαρισινής οικογένειας. Στον λίγο χρόνο της θητείας του προσπάθησε να προωθήσει το σημαντικό πρόγραμμά του, όμως οι μεταπολεμικοί κραδασμοί δεν του το επέτρεψαν.

Αναστάσιος Ζαρμάνης (1899 - 1903): Ο γιατρός Αναστάσιος Ζαρμάνης εκλέγεται δήμαρχος το 1899 με τον συνδυασμό των «Ορεσίβιων της Εθνικής Παράταξης». Γεννήθηκε σε ένα χωριό των Αγράφων και εγκαταστάθηκε στη Λάρισα με την οικογένειά του από πολύ μικρός. Υπήρξε βουλευτής το 1881 και 1887. Κατά τη διάρκεια της δημαρχιακής θητείας του άρχισαν οι πρώτες ασφαλτοστρώσεις οδών της πόλης, δημιουργήθηκε το πρώτο Πυροσβεστικό Σώμα και διευθετήθηκε το θέμα του Δημοτικού Νεκροταφείου με την παραχώρηση – πώληση των πρώτων οικογενειακών τάφων.

Αχιλλέας Αστεριάδης (1903, 1907, 1911): Ο γιατρός Αχιλλέας Αστεριάδης γεννήθηκε το 1855 στη Λάρισα και πέθανε το 1929. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που σημάδεψαν τον κοινωνικό και πολιτικό βίο της πόλης. Εξελέγη δήμαρχος για τρεις τετραετίες. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ηλεκτροδοτείται η πόλη. Το 1913 φωταγωγείται για πρώτη φορά ο υπαίθριος δημόσιος χώρος, σημερινή Κεντρική Πλατεία. Στα αξιόλογα επιτεύγματά του συγκαταλέγονται η εγκατάσταση των προσφύγων της Ανατολικής Ρωμυλίας στη συνοικία Φιλιππούπολη, τα εγκαίνια της Αβερώφειου Γεωργικής Σχολής, η καθιέρωση της Κυριακής ως αργίας και η δημιουργία του πρώτου Εργατικού Κέντρου Λάρισας.


Πηγή: Καλογιάννης Β., Η Χρυσή Βίβλος του Δήμου Λάρισας, από την Μακραίωνη Ιστορία της Θεσσαλικής Πρωτεύουσας, Λάρισα 1963.