Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 26 Οκτωβρίου 2021
Πολιτισμός Τέχνες Λογοτεχνία Μεταπολεμικοί Λογοτέχνες Λάρισα

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Μεσοπόλεμος - Γενιά του '30
Μεταπολεμικοί Λογοτέχνες
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Μεταπολεμικοί Λογοτέχνες: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

30/11/2008
Γιάννης Νεγρεπόντης

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

O ποιητής Γιάννης Νεγρεπόντης, (Λάρισα 1930 - Αθήνα 1991), ψευδώνυμο του ποιητή και στιχουργού Γιάννη Ξυνοτρούλια, εγκατέλειψε πολύ νωρίς τη Λάρισα και δεν διατήρησε ιδιαίτερους δεσμούς μαζί της. Ωστόσο το κλίμα της πόλης των νεανικών του χρόνων τον επηρεάζει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αν ο Λαχανάς, η Παπαγιάννη και ο Νεγρεπόντης έχουν κάτι κοινό, αυτό είναι η απαξιωτική και σαρκαστική αντιμετώπιση του μικροαστισμού. Μόνο που στην περίπτωσή του η σατιρική διάθεση συνάντησε και την επιρροή του Μποστ.

Ο Νεγρεπόντης σπούδασε αρχαιολογία στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά "Ελληνική δημιουργία", "Επιθεώρηση Τέχνης" και με τις εφημερίδες "Η Καθημερινή", "Η Αυγή" καθώς και με την ΕΡΑ. Μετά το 1967 ασχολήθηκε με τη στιχουργία. Στίχοι του μελοποιήθηκαν από τους Μίκη Θεοδωράκη, Μάνο Λοϊζο, Χρήστο Λεοντή και Λουκιανό Κηλαηδόνη.

Το 1958 με την πρώτη του ποιητική συλλογή «Πρόσωπα και Χώρος» παρουσιάζει την ποιητική θεματική του: τον Έλληνα μικροαστό και μεσοαστό στο χάος της μεταπολεμικής μεγαλούπολης.

Σημαντικότερα έργα του είναι οι «Καθημαγμένοι» (1960), μια καταγραφή των καθημερινών συμβιβασμών του μεσοαστού και νεοαστού της μεταπολεμικής πόλης. Στα «Μικροαστικά» (1974), λιτός συνοπτικός κι ακριβολόγος, ο Νεγρεπόντης σατιρίζει με παιγνιώδη διάθεση τον μικροαστισμό.

Το σημαντικότερο ποιητικό έργο του είναι το «Φυλάττειν Θερμοπύλας» (1971) γραμμένο το 1968 στο Παρθένι της Λέρου, όπου ο Νεγρεπόντης βρισκόταν εξόριστος στη διάρκεια της δικτατορίας. Φυγαδεύτηκε από το στρατόπεδο γραμμένο σε μικρά τσιγαρόχαρτα, κρυμμένα στην κορνίζα ενός αυτοσχέδια συναρμολογημένου πίνακα που έστειλε σε φίλους του. Μετά την αντιγραφή του, το ποίημα κυκλοφόρησε από χέρι σε χέρι, στην Ελλάδα ως την έκδοσή του, το 1971 (κυκλοφόρησε και στα γερμανικά, σε μια θαυμάσια έκδοση με χαρακτικά του μεγάλου Κρις Χάμπερ).

Καθώς μπαίνουμε στη δεκαετία του '60 στη Λάρισα και τα αιτήματα του εκδημοκρατισμού επανακάμπτουν πιεστικά, στη Λάρισα παρουσιάζονται τα πρώτα δείγματα της εκκίνησης μιας πνευματικής άνθησης που έμελλε βέβαια να απομείνει ημιτελής εξαιτίας της επιβολής της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

Εργογραφία
Ποίηση : «Πρόσωπα και Χώρος» (1958), «Καθημαγμένοι» (1960), «Ιφιγένεια» (1961), «Δωρήματα» (1963), «Άδιον ουδέν έρωτος» (1971), «Φυλάττειν Θερμοπύλας» (1971), «Μικροαστικά» (1974), «Τα καράβια της Αργυρώς» (1976), «Τραγούδια νέγρικα , απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας, μεγαλοαστικά, χιουμοριστικά , λαϊκά, το τσίρκο» (1956), «Συνάντηση» (1967) εκτός εμπορίου, «Φεμινιστικά» (1981), «Περσεφόνη», (1986), «Ορέστης πυρπολούμενος» (1992), μεταθανάτια έκδοση, «Λίγο μετά τη σιωπή», ανέκδοτα ποιήματα, (2001).

Πεζά: «Έγκλειστοι» (1965), «Ο καθρέφτης και άλλες πρόζες» (1993), «Ένας μπόμπος πολύ αριστερός» (1983), «Ο κύριος Χ» (1981), «Ο γάμος η διαθήκη και οι έρωτες» (1981), «Το διπλανό δωμάτιο» (1982), «Είμαι Έλλην το καυχώμαι και εξ αυτού μύρια όσα κακά έπονται» (1992), μεταθανάτια έκδοση.

Θέατρο: «Το μπουρίνι» διασκευή του Καραγάτση για το θέατρο.
Παιδικά: «15 παραμύθια» (1977), «Οι μπόμπιρες» (1979), «Ο φίλος μας ο Αίσωπος» (1979), «Κάτω από ένα κουνουπίδι» (1981), «Οι κατσαρίδες ποτέ δεν πεθαίνουν» (1986), «Τα όνειρα της Αντέλας» (1992)
Αποφθέγματα: «Το πεντάλεπτο με την Άννα Ματζουράνη» κείμενα για ραδιόφωνο, (1988), «Τα κομματάκια» (1986).


Πηγή: Ψύρρας, Θ., Η Λογοτεχνία στη Λάρισα από το 19ο στον 21ο αιώνα, Σχεδίασμα, Λάρισα, 2008