Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 11 Ιουλίου 2020
Πολιτισμός Τέχνες Λογοτεχνία Μεσοπόλεμος - Γενιά του '30 Λάρισα

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Μεσοπόλεμος - Γενιά του '30
Μεταπολεμικοί Λογοτέχνες
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Μεσοπόλεμος - Γενιά του '30: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

01/12/2008
Αποστόλης Σπήλιος

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Ο Αποστόλης Σπήλιος (1909-1976) ψευδώνυμο του Αποστόλη Κολτσιδόπουλου είναι ακριβώς ένα παράδειγμα διανοούμενου και φιλότεχνου Λαρισαίου αστού, ο οποίος εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο ΚΚΕ, μάλιστα δικάστηκε σε τρία χρόνια φυλακή με αναστολή επειδή ήταν ανήλικος από το στρατοδικείο την περίοδο της δικτατορίας Παγκάλου. Στα γράμματα παρουσιάστηκε στη «Διάπλαση των Παίδων» και κατόπιν στο φιλολογικό περιοδικό του Πέτρου Πικρού «Πρωτοπόροι» με το ψευδώνυμο Αποστόλης Ίσκρας και το ποίημα «Επανάσταση».

Από την αρχή της δεύτερης δεκαετίας του μεσοπολέμου, όταν έχει συμπληρώσει τα είκοσι χρόνια μετατρέπει το σπίτι του, στην οδό Πολυκάρπου, πολύ κοντά στον Άγιο Αχίλλιο, σε φιλολογικό σαλόνι. Ο Σπήλιος επηρεασμένος από τη νεοτερική ποίηση του μεσοπολέμου δημοσιεύει λυρικά ποιήματα με το ψευδώνυμο Α. Ροής. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής το 1942—1943 αναλαμβάνει την παράνομη έκδοση της εφημερίδας του ΕΑΜ «Αλήθεια» που εκδίδεται στο σπίτι του. Ο Κώστας Καραγιώργης τον τοποθετεί στο συντακτικό προσωπικό της εφημερίδας «Ρήγας» και «Κόκκινης σημαίας» και μετά το Νοέμβριο του 1944 στο «Ριζοσπάστη» όπου γράφει το χρονογράφημα. Με το τέλος του εμφυλίου περνάει στην πολιτική προσφυγιά και επιστρέφει στην Ελλάδα το 1964. Το 1967 η δικτατορία των συνταγματαρχών τον εκτοπίζει για δυο χρόνια στη Λέρο. Πεθαίνει το Φεβρουάριο του 1976.

Το έργο του δημοσιογραφικό και λογοτεχνικό είναι: α) Τα χρονογραφήματά του (στα οποία ξεχωρίζουν τα ηθογραφικά με ηρωίδα και μόνιμο γραφικό τύπο την λαρισινή «Ελενίτσα», β) τα λυρικά και σατιρικά ποιήματά του, γ ) ένα θεατρικό έργο με τον τίτλο «Φροντιστήριο ξένων γλωσσών», δ) μια νουβέλα «Ερωτική ιστορία» (1968) και ε) τα μυθιστορήματα «Στου δρόμου τη στροφή» (α' έκδοση 1955 και β' 1975), και άλλο ένα άτιτλο, ημιτελές και αυτοβιογραφικό.

Το μυθιστόρημα «Στου δρόμου τη στροφή» είναι ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα γραμμένο με την κλασική συνταγή της δημιουργίας αντιπροσωπευτικών τύπων εμπνευσμένο από την Εθνική Αντίσταση και μάλιστα της Λάρισας. Το δεύτερο μυθιστόρημά του που γράφτηκε πριν τον πόλεμο, αναφέρεται στα γεγονότα και τα πρόσωπα της μεσοπολεμικής Λάρισας καθώς και στην εδραίωση του κομμουνιστικού κινήματος στην πόλη. Πρόκειται για ένα βιβλίο ιδιαίτερα σημαντικό για την πολιτική ιστορία της Λάρισας που ίσως κάποια στιγμή να εκδοθεί.


Πηγή: Ψύρρας, Θ., Η Λογοτεχνία στη Λάρισα από το 19ο στον 21ο αιώνα, Σχεδίασμα, Λάρισα, 2008