Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 17 Δεκεμβρίου 2017
Πολιτισμός Ιστορία Προσωπικότητες Δήμαρχοι Λάρισα

Μιχαήλ Σάπκας (1914, 1925, 1929, 1934)
Κωνσταντίνος Βλάχος (1917 -1920)
Χρήστος Κουτσούμπας (1921 - 1922)
Δημήτριος Παπαγεωργίου (1922 - 1924)
Βασίλειος Αρσενίδης (1924 – 1925, 1932)
Στυλιανός Αστεριάδης (1934, 1936, 1940, 1950)
Θεόδωρος Σακελλάριος (1944)
Γεώργιος Παπαϊωάννου (1944 - 1945)
Αντώνιος Σιτράς (1945)
Νικόλαος Τζαβέλλας (1950-1951)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Δήμαρχοι
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Δήμαρχοι: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

01/11/2008
Οι Δήμαρχοι της Λάρισας (1914-1951)

Διαχειριστής

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Μιχαήλ Σάπκας (1914, 1925, 1929, 1934): Ο γιατρός Μιχαήλ Σάπκας γεννήθηκε στο Μεγάροβο της Μακεδονίας, αλλά εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Λάρισα μετά το ξεριζωμό τους από τους Βούλγαρους. Ήταν γαμπρός του πρώην δημάρχου Λογιωτάτου, υπήρξε ιδρυτής του Μακεδονικού Συλλόγου Λάρισας το 1901, καθώς και ένας από τους οργανωτές του Σώματος των Μακεδονομάχων. Με τον τρόπο αυτό συνέβαλε στον μακεδονικό αγώνα βοηθώντας τον Παύλο Μελά. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ολοκληρώθηκε η ύδρευση και ο ηλεκτροφωτισμός της πόλης, διαμορφώθηκαν τα πρώτα πεζοδρόμια, δημιουργήθηκαν σύγχρονα για την εποχή διδακτήρια, ιδρύθηκε το Δημοτικό Ωδείο, η Δημοτική Βιβλιοθήκη και το Μουσείο Λάρισας, ανεγέρθηκε η Νέα Αγορά και τα σφαγεία, έγινε αναδιοργάνωση του Κουτλιμπάνειου και Τριανταφύλλειου Νοσοκομείου και ως παράρτημά του λειτούργησε το Νοσηλευτήριο Λοιμωδών Νόσων κ.λπ. Επίσης, επί των ημερών του εγκαταστάθηκε στη Λάρισα η Ανώτερη Διοίκηση Χωροφυλακής Θεσσαλίας.

Κωνσταντίνος Βλάχος (1917 -1920): Ο γιατρός Κωνσταντίνος Βλάχος διορίστηκε από τη Μεταπολίτευση υπηρεσιακός δήμαρχος μετά την κατάλυση της «Νοεμβριανής Επιστρατοκρατίας». Υπήρξε ο ιδρυτής του Δημοτικού Φαρμακείου στο Νοσοκομείο της πόλης. Κατά τη διάρκεια της δημαρχιακής του θητείας έγινε εκτεταμένη δενδροφύτευση στις όχθες του Πηνειού. Ήταν ο εμπνευστής των Καλλιστείων της Λάρισας. Το ιδιόκτητο αρχοντικό του αγοράστηκε από το Δήμο και επί του οικοπέδου του ανεγέρθηκε το σημερινό Δημαρχιακό Μέγαρο.

Χρήστος Κουτσούμπας (1921 - 1922): Ο επιχειρηματίας Χρήστος Κουτσούμπας και Α’ δημαρχιακός πάρεδρος διορίστηκε υπηρεσιακός δήμαρχος, προερχόμενος από την παράταξη του Μιχαήλ Σάπκα.

Δημήτριος Παπαγεωργίου (1922 - 1924): Ο Δημήτριος Παπαγεωργίου εκλέχτηκε δήμαρχος της Λάρισας με εσωδημοτική ψηφοφορία του Δημοτικού Συμβουλίου βάσει Νομοθετικού Διατάγματος. Καταγόταν από το Βόλο. Ανέλαβε το έργο της υποδοχής, περίθαλψης και προσωρινής φιλοξενίας των ξεριζωμένων Μικρασιατών Προσφύγων. Επί των ημερών του δημιουργήθηκε ο Πύργος του παλιού Ρολογιού της πόλης.

Βασίλειος Αρσενίδης (1924 – 1925, 1932): Ο Βασίλειος Αρσενίδης ήταν ένας από τους κορυφαίους κοινωνικούς ταγούς της Λάρισας. Ανέλαβε το δύσκολο έργο της συναδέλφωσης σε μία μεταβατική και ταραγμένη εποχή για την πόλη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του δημιουργήθηκε το πάρκο του Φρουρίου και αγοράστηκαν οι πρώτοι πίνακες του γνωστού Λαρισαίου ζωγράφου Αγήνορα Αστεριάδη. Παραιτήθηκε το 1925 και στη θέση του επανήλθε ο Μιχαήλ Σάπκας.

Στυλιανός Αστεριάδης (1934, 1936, 1940, 1950): Ο γιατρός Στυλιανός Αστεριάδης εκλέχτηκε δήμαρχος το 1934 συγκεντρώνοντας τη λαϊκή πλειοψηφία. Ήταν γόνος πλούσιας λαρισινής οικογένειας αλλά την περίοδο της εκλογής του δεν διέθετε πλέον την οικονομική του επιφάνεια. Η δημαρχιακή του θητεία ήταν η πιο πολυτάραχη και διακεκομμένη. Ήταν συγκινητικές οι προσπάθειες του για το καλό της πόλης, σε περιόδους που ο τόπος βούλιαζε στο τέλμα κομματικών, πολεμικών και φυσικών καταστροφών. Ήταν επικεφαλής του έργου περίθαλψης 15.000 περίπου θυμάτων των ανταρτών το 1950. Στις μέρες του καθιερώθηκε η Αστική Συγκοινωνία.

Θεόδωρος Σακελλάριος (1944): Ο πολιτικός μηχανικός Θεόδωρος Σακελλάριος διορίστηκε δήμαρχος τη χρονιά της απελευθέρωσης της Λάρισας από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ). Επωμίστηκε το έργο της ανοικοδόμησης της πολεμοπαθούς και σεισμόπληκτης πόλης (από το 1941). Παρέμεινε δήμαρχος για ένα μήνα, αφού υπέβαλε την παραίτησή του στις 4 Δεκεμβρίου1944.

Γεώργιος Παπαϊωάννου (1944 - 1945): Ο δικηγόρος Γεώργιος Παπαϊωάννου αναλαμβάνει ως δήμαρχος ύστερα από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου μέσα στη δίνη των «Δεκεμβριανών». Κατά τη διάρκεια της θητείας του δημιουργήθηκαν τα «Λαϊκά Ιατρεία» στις συνοικίες της πόλης, εμπνευστής των οποίων ήταν ο Γενικός Αρχίατρος Δημήτριος Παλιούρας. Ο Γεώργιος Παπαϊωάννου συνελήφθη στο τέλος του εμφυλίου, καταδικάστηκε σε θάνατο από το έκτακτο στρατοδικείο και εκτελέστηκε τον Αύγουστο του 1949.

Αντώνιος Σιτράς (1945): Ο δικηγόρος Αντώνιος Σιτράς ορίστηκε δήμαρχος με την επάνοδο της διάταξης «περί Διοικούσας Επιτροπής του Δήμου». Επί των ημερών του πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη επιχείρηση δενδροφύτευσης της πόλης (Φρούριο, Αλκαζάρ, Παραπήνειος περιοχή) και αποφασίστηκε η εκτέλεση διαφόρων δημοτικών έργων με στόχο την πάταξη της ανεργίας. Στις 20 Μαΐου 1945 υποβάλλει την παραίτησή του για λόγους υγείας και τρεις μήνες αργότερα αντικαθίσταται από τον αιρετό, αλλά τώρα διορισμένο Στυλιανό Αστεριάδη, ο οποίος είχε παυθεί κατά την απελευθέρωση από τις Αρχές του ΕΑΜ. Τον Ιανουάριο του 1946 ο Σιτράς επανέρχεται μετά την μερική αποκατάσταση της υγείας του στη θέση του δημάρχου, όμως δύο μήνες αργότερα υποβάλλει και πάλι την παραίτησή του. Μέχρι την επάνοδο του Στυλιανού Αστεριάδη, χρέη δημάρχου εκτελεί ο δημοτικός σύμβουλος Αθανάσιος Πιπινόπουλος.

Νικόλαος Τζαβέλλας (1950-1951): Ο Εισαγγελέας Εφετών Νικόλαος Τζαβέλλας υπήρξε παράδειγμα δημάρχου αφού παρουσίασε σημαντικότατο έργο. Η θητεία του ταυτίστηκε με τον πλήρη αφανισμό της ανθελληνικής προπαγάνδας. Σε χρόνο ρεκόρ δημιούργησε τους «100 δρόμους», ενώ αναμόρφωσε την εβδομαδιαία αγορά της Τετάρτης στο Φρούριο με την κατασκευή των πρώτων τσιμεντένιων υπόστεγων.


Πηγή: Καλογιάννης Β., Η Χρυσή Βίβλος του Δήμου Λάρισας, από την Μακραίωνη Ιστορία της Θεσσαλικής Πρωτεύουσας, Λάρισα 1963