Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 03 Αυγούστου 2020
Πολιτισμός Λαϊκός Πολιτισμός - Άνθρωποι Οι Άνθρωποι Οι Εβραίοι Λάρισα

Μπερίτ Μελά (περιτομή), Μοέλ Αβράαμ Σασών (περιτομέας)
(Φωτογραφία: Αρχεία Εσδρά Δ. Μωυσή & Οικογενειών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας)
Μπαρ Μιτοβά (θρησκευτική ενηλικίωση Σίμου Μαγρίζου). Θρησκευτικός Λειτουργός Ηλίας Αλμπελανσής (1980)
(Φωτογραφία: Αρχεία Εσδρά Δ. Μωυσή & Οικογενειών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας)
Φορώντας τα Τεφιλίν στην ενηλικίωση του (Δαυίδ Ε. Μωυσής, 1973)
(Φωτογραφία: Αρχεία Εσδρά Δ. Μωυσή & Οικογενειών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας)
Κορίτσια της κοινότητας σε ομαδικό Μπατ- Μιτσβά (1979), τελετή για την θρησκευτική ενηλικίωση των κοριτσιών
(Φωτογραφία: Αρχεία Εσδρά Δ. Μωυσή & Οικογενειών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας)
Από το γάμο του Νισήμ Λαζάρ και της Νέλλης Μισδραχή στη Συναγωγή της Λάρισας, Φαίνεται καθαρά η Χουπά [σάλι της προσευχής (ταλέτ)]. Στο μέσον ο ραββίνος Αβραάμ Σασών (1953)
(Φωτογραφία: Αρχεία Εσδρά Δ. Μωυσή & Οικογενειών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας)
Γάμος Χαϊμ και Μπελλίνας Αράρ (1900)
(Φωτογραφία: Αρχεία Εσδρά Δ. Μωυσή & Οικογενειών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας)
Από την πάνδημη κηδεία του θρησκευτικού λευτουργού ραββινεύοντα Αβράαμ Ζαχ. Σασών (10/01/1957)
(Φωτογραφία: Αρχεία Εσδρά Δ. Μωυσή & Οικογενειών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας)

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Οι Βλάχοι
Οι Εβραίοι
Οι Σαρακατσάνοι
Οι Πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Λάρισα
Οι Εβραίοι: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

10/11/2008
Ήθη και έθιμα (Γέννηση, θρησκευτική ενηλικίωση, γάμος, θάνατος)

Ρίτα Μωυσή

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Οι Εβραίοι της Λάρισας διαφύλαξαν, όσο είναι δυνατόν, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους, παρά τις αναπόφευκτες επιδράσεις του περιβάλλοντος και της αναγκαίας προσαρμογής τους σ’ αυτό.

Οι περισσότερες παραδόσεις έχουν σχέση με τα στάδια του κύκλου της ζωής και με τις γιορτές. Στα στάδια του κύκλου της ζωής περιλαμβάνονται η γέννηση, ο γάμος και ο θάνατος, ενώ για τον κάθε Εβραίο προστίθεται και αυτό της θρησκευτικής ενηλικίωσης.

Στην εβραϊκή θρησκεία, όταν γεννιέται αγόρι, γίνεται τελετή ονοματοδοσίας του-περιτομή- σε 8 μέρες από τη γέννησή του( ή αν υπάρχει ειδικός λόγος, αργότερα, πάντως όχι μετά από τον πρώτο μήνα). Την περιτομή ενεργεί με αξιοθαύμαστη επιδεξιότητα, ειδικός περιτομέας, που έχει κάνει σπουδές πάνω σ΄αυτό. Συγχρόνως απαγγέλλονται ειδικές προσευχές και ο ραβίνος αναγγέλλει το όνομα του παιδιού, που πληροφορείται από τον ανάδοχο (νουνό), ο οποίος είναι συνήθως, ένας από τους παππούδες του. Η τελετή της περιτομής γίνεται στην Συναγωγή, ή στο σπίτι των γονιών, ή σε κάποια αίθουσα και προσφέρεται ένα παραδοσιακό γλυκό από άσπρη καραμέλα σε σχήμα «8», που υποδηλώνει την 8η μέρα από τη γέννηση του παιδιού.

Στην περίπτωση γέννησης κοριτσιού, γίνεται, χωρίς χρονικά όρια, μια απλή τελετή ονοματοδοσίας, όπου το κορίτσι, με τις ευλογίες της θρησκείας, παίρνει το όνομά του.

Ο δεύτερος και σπουδαιότερος σταθμός στη ζωή κάθε Εβραίου είναι, στο 13ο έτος της ηλικίας του, η θρησκευτική ενηλικίωση. Η θρησκευτική ενηλικίωση, προπαντός του αγοριού, είναι υποχρεωτική. Κατά την εβραϊκή θρησκεία, το αγόρι, όταν γίνεται 13 χρονών, μπορεί να συμμετέχει στην απαρτία των δέκα τουλάχιστον αντρών, που απαιτείται για να γίνει οποιαδήποτε θρησκευτική λειτουργία. Σε ειδική τελετή, που γίνεται στη συναγωγή, το αγόρι διαβάζει το εδάφιο της ημέρας από την «Τορά» (Ιερό Νόμο), που έχει διδαχθεί από τον ραβίνο και σε λόγο, που εκφωνεί, διαβεβαιώνει ότι κατανοεί τη σπουδαιότητα της ενηλικίωσής του, αναγνωρίζει τα καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν και αναλαμβάνει, ως ενήλικος πλέον, την ευθύνη των πράξεών του.

Το ίδιο συμβαίνει και με το κορίτσι, που ενηλικιώνεται στα 12 χρόνια του, αφού στην ηλικία αυτή θεωρείται βιολογικά ολοκληρωμένο. Η τελετή της ενηλικίωσης γίνεται ομαδικά, από όσα κορίτσια έχουν την κατάλληλη ηλικία, τα οποία ντύνονται νυφούλες και τους μεταδίδονται τα διδάγματα της «Τορά» και της εβραϊκής θρησκείας.

Ο εβραϊκός γάμος έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Η τελετή γίνεται στη συναγωγή, ή σε κάποια αίθουσα. Ο ραβίνος, με τη συνοδεία χορωδίας, όταν υπάρχει η δυνατότητα, υποδέχεται με ύμνους και προσευχές το ζευγάρι, που οδηγείται κάτω από το σάλι της προσευχής, που κρατούν 4 άντρες, ή στηρίζεται σε 4 σημεία και σχηματίζει ένα σκέπαστρο, που συμβολίζει τη μελλοντική του εστία και τη Θεία προστασία. Στη συνέχεια ο ραβίνος ευλογεί το κρασί, πίνει πρώτα ο ίδιος και μετά το ζευγάρι με την παρουσία δύο μαρτύρων. Ο γαμπρός φορά στη νύφη το δαχτυλίδι του γάμου, απαγγέλλοντας μία προσευχή- υπόσχεση. Ακολουθεί η ανάγνωση του γαμήλιου συμβολαίου («κετουμπά»), που περιέχει όρους και δεσμεύσεις για την έγγαμη ζωή και η τελετή ολοκληρώνεται με μια συμβολική κίνηση του γαμπρού, που σπάζει με το πόδι του ένα ποτήρι, σε ανάμνηση της καταστροφής του Ναού του Σολομώντα και της Ιερουσαλήμ, γεγονός που υπήρξε τόσο καθοριστικό για τη ζωή κάθε Εβραίου, που δεν το ξεχνά ακόμα και στη μεγαλύτερη χαρά της ζωής του.

Ο θάνατος και η κηδεία που ακολουθεί, διέπονται από κάποιους ειδικούς κανόνες, που είναι απαράβατοι, με πρώτο αυτόν της διαδικασίας του πλυσίματος του νεκρού εσωτερικά και εξωτερικά, που αναλαμβάνει ειδική ομάδα ανθρώπων της Κοινότητας, (άντρες ή γυναίκες, αναλόγως του φύλου του νεκρού). Αυτό γίνεται στην αίθουσα του νεκροπλυντήριου, όπου μεταφέρεται ο νεκρός μόλις εκπνεύσει, εντελώς σκεπασμένος και χωρίς κανένα ρούχο ή κόσμημα,. Τυλίγεται μόνο με ένα σάβανο, ή ένα ειδικό ένδυμα, που ράβουν γυναίκες της κοινότητας. Αφού ετοιμαστεί ο νεκρός, γίνεται στην ίδια αίθουσα, η νεκρώσιμη λειτουργία από τον ραβίνο, με την απαραίτητη απαρτία τουλάχιστον δέκα αντρών και παρουσία όσων προσέρχονται για να παρακολουθήσουν την κηδεία. Στη συνέχεια, ο νεκρός οδηγείται στο νεκροταφείο, όπου γίνεται η ταφή. Στην επιστροφή, από το νεκροταφείο στο σπίτι, ο ραβίνος κάνει ένα σκίσιμο στα ρούχα των συγγενών πρώτου βαθμού (γονείς, αδέλφια, σύζυγο, παιδιά) και τους καθίζει κάτω, όπου παραμένουν για 7 μέρες. Οι συγγενείς πρώτου βαθμού, δέχονται στο σπίτι, τις επισκέψεις συγγενών και φίλων. Κάθε μέρα γίνεται επιμνημόσυνη δέηση και σε οχτώ ημέρες από το θάνατο του αγαπημένου προσώπου, τελείται το πρώτο μνημόσυνο, το δεύτερο σε ένα μήνα και μετά κάθε χρόνο. Ο νεκρός μένει στην τελευταία του κατοικία για πάντα, διότι η εβραϊκή θρησκεία απαγορεύει την εκταφή.